Wybraliśmy się z Okruchem do sklepu papierniczego, by kupić miękkie ołówki. Młody zaczął z pasją godną lepszej sprawy odrysowywać ptaszki, rybki i liski z plastikowych szablonów. Tak rodzi się talent. Kiedy weszliśmy do osiedlowego sklepiku otoczyły nas wszelkiego rodzaju kolorowe duperelki. Farby do włosów, gumki, zabawki, plastikowe kwiatki, zeszyty, skarbonki i przeróżne świecidełka zaćmiły na chwilę Okruchowi mózg. Stał tam, po środku tego dobrobytu, a oczy lśniły mu jak gwiazdy. Kiedy ja byłam zajęta wybieraniem ołówków Dzieć odkrył prawdziwy skarb.
-Mamooo! Zobacz jakie piękne!- Powiedział zbliżając się do mnie z malutkim plastikowym kurczaczkiem- czy...czy możemy go kupić?
No tak, złotówka nie moja, a szczęście dziecka bezcenne.No niech mu będzie. Kiwam głową w stronę Pani Kasjerki i czuję się jak pan i władca. Kobiecinka uśmiecha się i podaje Okruchowi malutki woreczek, w którym maciupki kurczaczek wygląda jeszcze bardziej uroczo.
-Cieszę się, że Ci się podoba, też uważam, że jest słodki- zagaduje wydając resztę- włożysz go do swojego koszyczka?
Okruchowi uśmiech znika z buzi i obdarza ją spojrzeniem pełnym zdumienia. Przyciąga woreczek w swoją stronę i mówi rzeczowym tonem:
-Oczywiście, że nie! Przecież to dla mojego Rexa-T-Rexa. Pluszowe dinozaury też muszą coś jeść.- I odchodzi wolnym krokiem nie mogąc ukryć zdziwienia, że dorośli to nic, a nic w ogóle nie rozumieją.
Czasami mam wrażenie, że wychowuje socjopatę :3
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz